چه رابطه ی عجیبی بین این دو است ، به خاطر ترس دروغ میگوییم و به خاطر افشای دروغ میترسیم ، در نتیجه باز هم دروغ میگوییم !!!

شاید باورتان نشود ، این روزها از بس دروغ گویی و درویی زیاد شده است ، دلم برای راستی و صداقت تنگ شده است ، من یک بار در وبلاگ شخصی نظر گذاشتم و از او خواستم که در مورد وبلاگ من هم نظرش را ارائه دهد ، اما زمانیکه دوباره به وبلاگش رفتم و در قسمت نظر خواهی جوابی را که برایم نوشته بودم ، خواندم با یک لحن تند و تحقیر آمیزی رو به رو شدم، البته حرف زشتی ننوشته بود ولی با یک حالت بی ادبانه و گستاخانه به من تفهیم کرد که اصلاً از وبلاگ من و مطالب آن خوشش نیامده و وقتی جوابش را دیدم ، خیلی عصبانی و ناراحت شدم ولی بعدش وقتی صداقت و رک گویی این شخص را حتی در لحن بی ادبانه اش یافتم ، خیلی خوشم آمد ، البته بگویم من از لحن ایشون خیلی ناراحت شدم چون ایشان میتوانستند با لحن محترمانه تری ، دیدگاه و نظرشان را بیان کنند واینگونه من هم ناراحت نمیشدم واز طرفی من هم برای تفکر و دید گاه این انسان ارزش قائلم و قصد تحمیل عقایدم را به ایشان نداشتم !حالابگذریم از این قضیه ،هدفم از نوشتن این تجربه این بود که بدانید گفتن حقیقت هر چند تلخ در اکثر مواقع بهتر از دروغ شیرین است !

بقیه مطلب رو در ادامه مطلب بخونید

در روزگار قدیم ، شاهزاده جوانی به دست سربازان پادشاه سرزمینی دیگر اسیر شد.آن پادشاه میتوانست دستور کشتن او را بدهد ولی جوانی و افکار شاهزاده جوان وی را تحت تأثیر قرار داد . از این رو، برای آزادی اش شرطی گذاشت ، او باید به یک پرسش بسیار مشکل پاسخ می دادویک سال فرصت داشت تا جواب را بیابد ، واگر پس از این مدت موفق به یافتن پاسخ نمی شد ، جان خود را از دست میداد.و پرسش از این قرار بود :

«زنان واقعاٌ چه میخواهند؟»

حتی مردم فرهیخته و تیز هوش نیز جوابی برای این پرسش نداشتند . امّا از آنجایی که پذیرش این شرط بهتر از مردن بود ، وی پیشنهاد پادشاه را برای دادن پاسخ در مدت یک سال پذیرفت.

شاهزاده به سرزمینش بازگشت و بدون معطلی تحقیق خود را آغاز کرد و از همه پرسید ، امّا هیچ کسی نتوانست پاسخ رضایت بخشی به این سؤال بدهد . سر انجام فردی به وی پیشنهاد کرد تا با پیرزن جادوگری مشورت کند  .  ولی ممکن بود دستمزد وی خیلی بالا باشد چرا که او به خاطر دریافت مبلغ های هنگفت در آن سرزمین شهرت داشت.

وقتی که آخرین روز سال فرا رسید ، شاهزاده فکر کرد چاره ای به جز مشورت با جادوگر پیر ندارد و جادوگر قبول کرد تا جواب سؤال را بگوید ، امّا ابتدا از شاهزاده خواست تا با دستمزدش مؤافقت کند .

جادوگر درخواست کرد که با نزدیکترین دوست شاهزاده که بهترین دلاور وسلحشور آن سرزمین بود ، ازدواج کند ! شاهزاده از شنیدن این در خواست بسیار وحشت کرد . آن پیرزن ، گوژپشت ، وحشتناک و زشت  بود . شاهزاده هرگز در زندگی اش با چنین موجود نفرت انگیزی بر خورد نکرده بود ، به همین جهت نپذیرفت تا دوستش را برای ازدواج با جادوگر تحت فشار بگذارد . امّا دوستش از جریان با خبر شد و با وی صحبت کرد . او گفت برای نجات جان شاهزاده هر کاری می کند واین شرط را پذیرفت . وپاسخ جادوگر این بود : ( آنها می خواهند خودشان تصمیم بگیرند و خود مسؤول زندگی خودشان باشند.)

پاسخ جادوگر یک حقیقت واقعی را فاش کرد و جان شاهزاده به وی بخشیده شد . جادوگر پیر و دوست شاهزاده یک جشن با شکوه برای ازدواجشان برگزار کردند.

آن مرد خود را برای یک تجربه وحشتناک آماده می کرد.امّا چه چهره ای منتظر او بود ؟ زیباترین زنی که به عمر خود دیده بود ، منتظرش بود . مرد شگفت زده شد و پرسید : چه اتفاقی افتاده است ؟

زن زیبا جواب داد : از آنجایی که شما با من جادوگر پیر با مهربانی رفتار کردید ، از این به بعد نیمی از شبانه روز می توانم خود را زیبا سازم و نیمی دیگر همان زن وحشتناک و علیل بمانم . سپس جادوگر از وی پرسید : ترجیح میدهید که این دو نیمه از چه زمانی تا چه زمانی باشند؟

اگر شما جای او باشید کدام یک را انتخاب میکنید؟ انتخابتان را قبل از آنکه بقیه داستان را بخوانید بنویسید.

انتخاب مرد جوان این بود : او جواب داد که این حق انتخاب را به خود جادوگر می دهد تا خودش در این مورد تصمیم بگیرد.با شنیدن این پاسخ ، جادوگر گفت که برای همیشه و در همه اوقات زیبا خواهد ماند ، چرا که وی به این مسأله که آن زن بتواند خود مسؤول زندگی خودش باشد احترام گذاشته بود.

به نظر من این موضوع در مورد همه صدق میکند ، زن ومرد ندارد ، پیر و جوان ندارد ، هر فردی باید خودش برای زندگی و آینده اش تصمیم بگیرد. و آنچه که عقل سلیم حکم میکند این است که هیچ کس نباید خود را بی نیاز از مشورت افرادی که با تجربه تر هستند بداند.

سلام دوستای عزیزم ، به وبلاگ من خیلی خوش آمدید ، من قصد دارم توی وبلاگم از درسهایی که توی زندگیم گرفتم و از تجربه هام واستون بنویسم ، شاید در این بین هوس کنم شعر یا داستانی هم واستون بذارم ، خلاصه اینکه دوست دارم منو با نظرات گرمتون همراهی کنید !

از خدا خواستم...

از خدا خواستم تا دردهایم را از من بگیرد و خدا گفت:نه!

رها کردن کار توست .تو باید از آنها دست بکشی.

از خدا خواستم تا شکیبای ام بخشد،خدا گفت :نه!

شکیبایی،زاده رنج وسختی است، شکیبایی بخشیدنی نیست،به دست آوردنی است.

از خدا خواستم تا خوشی وسعادتم بخشد،خدا گفت:نه!

من به تو نعمت و برکت دادم،حال با توست که سعادت را به چنگ آوری.

از خدا خواستم تا از رنجهایم بکاهد،خدا گفت:نه!

رنج و سختی تو را از دنیا دورتر ودورتر ،وبه من نزدیک تر و نزدیک تر می کند.

از خدا خواستم تا روحم را تعالی بخشد،خدا گفت نه!

بایسته آن است که تو خود سر برآوری و ببالی ،اما من تو را هرس خواهم کرد تا سودمند و پر ثمر شوی.

من هرچیزی رو که به گمانم در زندگی لذت می آفریند ،از خدا خواستم وباز گفت نه!

من به تو زندگی خواهم داد ،تا تو خود از هر چیزی لذتی به کف آری.

از خدا خواستم یاری ام دهد تا دیگران را دوست بدارم،همان گونه که آنها مرا دوست دارند

و خدا گفت:آه سرانجام چیزی خواستم تا من اجابت کنم.